wtorek, 18 marca 2014

Rozdział 3
...wciąż czekałam na babcię. Przerażające...

Obudziłam się na fotelu. 
-Babcia? - zaczęłam wołać - babcia?
-Tak, słońce? - usłyszałam głos staruszki, dobiegający z kuchni.
Pobiegłam do niej i podparłam się do drzwi.
-Uff, szukałam cię. O której wróciłaś? - zapytałam czesząc włosy w kucyka.
-Czekaj... - pani Coco podrapała się po głowie - hm, było około
drugiej nad ranem? No tak, gdzieś o drugiej.
-Oo, to późno.
Poszłam do pokoju i szybko przypomniałam sobie sytuacje z wczoraj na podwórku.

Ubrałam się w nowe ciuchy. Założyłam bluzę, bo było dość chłodno, tak wyjątkowo, ponieważ w ostatnim czasie pięknie słońce grzało.
Zaciągnęłam kaptur, zaczęło kropić. 
"Ah, dziś mam taki humor jak ta durna pogoda" - pomyślałam, zabierając torebkę i klucze.
-Pa, babcia!
Wyszłam do pracy.

Przywitałam się z Mark'em. Usiadłam, bo nie było specjalnego ruchu. 
CO?!
ZNOWU TEN GOŚĆ?!
SERIO?!
Ja się chyba zabije. Niech on się odpier***! 
Poszłam już śmiałym krokiem, ale odwrócił się i spojrzał takim wzrokiem, że wydawał się groźny. Ale cóż... wzięłam się w garść.
-Chodź na zaplecze. - szepnęłam do niego, tak żeby nikt nie usłyszał. Wiedziałam o czym myślał, jednak ja miałam na myśli coś zupełnie innego.
Koleś wstał posłusznie, a ja zaprowadziłam go na zaplecze, zamknęłam drzwi i zaczęłam spokojnym pytaniem.
-Przepraszam, ale nie życzę sobie, aby jakiś nieznajomy mnie śledził! 
-Słyszałaś co ci wczoraj mówiłem przed twoim domem?! - zaczął.
-Słuchaj, tak. Nikomu nie powiedziałam, ale nie chcę byś wmieszana w jakieś gówno. Po prostu zostaw mnie w spokoju! - odpowiedziałam.
-Dziewczyno, nie wiesz co się kroi. Ja nie chcę szerzyć paniki w mieście.
-Nie wiem o czym mówisz! NARA! - krzyknęłam.
Mężczyzna wyszedł za mną i wyszedł z restauracji. Zajrzałam do kieszeni, była tam kartka...

"Ani słowa."
H .x



4 komy - next! 
Juki x



poniedziałek, 17 lutego 2014

Rozdział 2
...Zoe pobiegła do domu, gdzie czuła się bezpiecznie.
Babci nie było w domu, więc skoczyła na górę i zaczęła wrzucać obrazki na Tumblra. Zauważyła tego kolesia z baru za oknem na ławce w ogrodzie. Co on tu do cholery robi?! Rozmawiał przez telefon, ale gówno mnie to obchodzi, musiałam mu przeszkodzić, dlatego nałożyłam kurtkę i zeszłam do ogrodu.
-Co ty tu kur...de robisz?! - wrzasnęłam z powagą, powstrzymując się od wulgaryzmów.
-Okey, okey. Później zadzwonię. - facet zmarszczył brwi, i rzekł do mnie, chowając komórkę do kieszeni płaszcza - Masz być cicho. Nic o mnie nie wiesz. Nie widziałaś mnie i nie było mnie tutaj, zrozumiano?
Pokiwałam głowo ze zrozumieniem, bałam się odezwać, był meeega przystojny, a straszny jak cholera. Odsunęłam się, a wtedy nieproszony gość wsiadł do swojego niskiego, czarnego vana i odjechał z takim pędem, jak w "Szybcy i wściekli". Ten dzień był dziwny. Noc była mroźna, więc weszłam do domu, wyłączyłam laptopa. Wtedy usiadłam na dole w salonie, owinięta kocem przy kominku. Trochę dziwne zachowanie, po takiej niepokojącej rozmowie z nieznajomym. Pewnie wyglądałam jakbym była całkowicie spokojna i nie martwiąca się, jednak było inaczej. Wciąż myślałam o tajemniczym mężczyźnie, którego widziałam już dziś dwa razy. Wciąż czekałam na babcię. Przerażające...






Siemka ;>
więc mamy już 2 rozdział.
Dzięki za czytanie i pozdru. Was!
4 komy = next!

Juki x

czwartek, 23 stycznia 2014

1 rozdział.
-Mark, plis zostań tu dziś na nockę. Muszę szybciej wyjść. - rzuciła nagle Zoe.
-Czemu niby? Ja wczoraj byłem na nocce. Należy mi się odpoczynek. - odpowiedział zarozumiale Mark.
-No weź, mam ważną sprawę...
Mark zatrzasnął drzwi z hukiem i wyszedł z baru. Zoe została sama. Była około 23. Szybki bunt Zoe i już miała zamykać, kiedy wyszła zza lady, ktoś otworzył drzwi. Wszedł, wymachując swoim czarnym płaszczem. Wysoki mężczyzna szedł jak jakiś bandyta, czy gangster. Zoe była lekko przerażona, ale kiedy on usiadł, podeszła do niego, z trzęsącymi się nogami. Troszkę się bała o.O
-P..poo..podać c..coś p..roszę..p.pana? - zapytała.
-Podoba mi się jak mówisz do mnie "pan" - pokręcił głową.
-P..podać.. c.coś? - zapytała ponownie.
Mężczyzna nic nie odpowiadał. Wkońcu przestraszona Zoe podeszła z powrotem do swojego miejsca pracy. 
Chłopak wyglądał na niebezpiecznego. Przeklinał pod nosem, przyglądając się w menu. Spojrzał na zegarek. -Cholera! 
Wstał jakby coś się stało i wyszedł.
Zoe była coraz bardziej zdziwiona co się przydarzyło w tak krótkiej chwili. To było... coś nowego dla niej. Nie była tak bardzo zapoznana ze światem. Oczywiście, widziała nieraz pijanych mężczyzn, którzy przychodzili do baru co jakiś czas, lub byli stałymi klientami, ale takiego mrocznego kolesia to nigdy nie widziała. Bała się. Pobiegła do drzwi wybiegła z baru, zamknęła drzwi na klucz i pobiegła w stronę swojego domu, gdzie czuła się bezpieczna...




Hej kochani, mamy 1 rozdział.
Sorry, że narazię się tak dużo nie działo.
Postanawiam to nadrobić. Ale jak to 1 rozdział.
5 komów = next ;*
Juki

poniedziałek, 20 stycznia 2014

No cześć. Jestem Juki. Mam 16 lat. Jestem szatynką i mam niebieskie oczy. Od 4 lat mieszkam w Stanach Zjednoczonych. Będę pisać opowiadanie o One Direction, a dokładniej to o Harrym. Miłego czytania, a na początku prolog.




Mała dziewczynka z dużymi problemami... tak ją nazywano. Gubiła się we własnych myślach.
Miała na imię Zoe. 17 lat. Piękne długie, ciemne włosy. Nikogo nie miała. Taka biedna w wielkim świecie. Jedynie kto ją podtrzymywał lekko na duchu była jej babcia, taka przyszywana. Pewnie zapytacie, gdzie są jej rodzice? Ah, rodzice jej nie chcieli. Porzucili gdzieś na śmietniku, a wtedy znalazła ją ta... babcia? Dokładniej, pani Coco (czyt. Koko). Pewnego razu Zoe wybrała się na spacer, kogo spotkała? Czy nadal będzie taka zamknięta w sobie? Czy pozna kogoś kto odmieni jej życie na zawsze? Czy zawiedzie? 

Pozdrawiam Was cieplutko, już wkrótce 1 rozdział (:

Juki xx