Rozdział 3
...wciąż czekałam na babcię. Przerażające...
Obudziłam się na fotelu.
-Babcia? - zaczęłam wołać - babcia?
-Tak, słońce? - usłyszałam głos staruszki, dobiegający z kuchni.
Pobiegłam do niej i podparłam się do drzwi.
-Uff, szukałam cię. O której wróciłaś? - zapytałam czesząc włosy w kucyka.
-Czekaj... - pani Coco podrapała się po głowie - hm, było około
drugiej nad ranem? No tak, gdzieś o drugiej.
-Oo, to późno.
Poszłam do pokoju i szybko przypomniałam sobie sytuacje z wczoraj na podwórku.
Ubrałam się w nowe ciuchy. Założyłam bluzę, bo było dość chłodno, tak wyjątkowo, ponieważ w ostatnim czasie pięknie słońce grzało.
Zaciągnęłam kaptur, zaczęło kropić.
"Ah, dziś mam taki humor jak ta durna pogoda" - pomyślałam, zabierając torebkę i klucze.
-Pa, babcia!
Wyszłam do pracy.
Przywitałam się z Mark'em. Usiadłam, bo nie było specjalnego ruchu.
CO?!
ZNOWU TEN GOŚĆ?!
SERIO?!
Ja się chyba zabije. Niech on się odpier***!
SERIO?!
Ja się chyba zabije. Niech on się odpier***!
Poszłam już śmiałym krokiem, ale odwrócił się i spojrzał takim wzrokiem, że wydawał się groźny. Ale cóż... wzięłam się w garść.
-Chodź na zaplecze. - szepnęłam do niego, tak żeby nikt nie usłyszał. Wiedziałam o czym myślał, jednak ja miałam na myśli coś zupełnie innego.
Koleś wstał posłusznie, a ja zaprowadziłam go na zaplecze, zamknęłam drzwi i zaczęłam spokojnym pytaniem.
-Przepraszam, ale nie życzę sobie, aby jakiś nieznajomy mnie śledził!
-Słyszałaś co ci wczoraj mówiłem przed twoim domem?! - zaczął.
-Słuchaj, tak. Nikomu nie powiedziałam, ale nie chcę byś wmieszana w jakieś gówno. Po prostu zostaw mnie w spokoju! - odpowiedziałam.
-Dziewczyno, nie wiesz co się kroi. Ja nie chcę szerzyć paniki w mieście.
-Nie wiem o czym mówisz! NARA! - krzyknęłam.
Mężczyzna wyszedł za mną i wyszedł z restauracji. Zajrzałam do kieszeni, była tam kartka...
"Ani słowa."
H .x
4 komy - next!
Juki x